Πελαγία Πεκλάρη
Ουδείς αμφιβάλει ότι η δικαιοσύνη τώρα κάνει το αυτονόητο. Αλλά το ερώτημα είναι: γιατί τώρα; Γιατί δεν έκανε τα ίδια πριν οι καταστροφές γίνουν ορατές και η χώρα πληγεί βαθιά; Η αλήθεια είναι πως η δικαιοσύνη – και ο Άρειος Πάγος – δείχνουν να παίζουν τον ρόλο του θεατή, αντί του ενεργού διεκδικητή της πραγματικής υπευθυνότητας. Μόνο όταν η Ελλάδα μετράει πληγές, χάνει ζωές, καταστρέφονται περιουσίες και το περιβάλλον διαλύεται, αποφασίζουν να κάνουν ελέγχους. Αυτό δεν είναι απλώς υποκρισία, είναι έγκλημα.
Οι καταγγελίες και τα στοιχεία που έχουν κατατεθεί περνούν απαρατήρητα από μια εξουσία που δείχνει να επιλέγει την ανοχή και την συγκάλυψη. Οι εταιρείες ενεργειακών επενδύσεων, αντί να τιμωρούνται για τις παραβάσεις, συνεχίζουν ανενόχλητες, παραβιάζοντας κατ’ επανάληψη τις προδιαγραφές και τις περιβαλλοντικές ρυθμίσεις. Οι πυρκαγιές και οι περιβαλλοντικές καταστροφές δεν είναι απλώς αποτέλεσμα ατυχημάτων, αλλά απόρροια εγκληματικής αδιαφορίας και ολιγωρίας, που η πολιτεία επιλέγει να κρύψει.
Η πολιτεία, αντί να ενεργεί προληπτικά, περιμένει να γίνει η καταστροφή. Οι επενδύσεις σε αιολικά πάρκα, που θα έπρεπε να αποτελούν πηγή βιώσιμης ανάπτυξης, μετατρέπονται σε πεδίο εγκληματικής αμέλειας. Οι εταιρείες, που επωφελούνται εις βάρος του περιβάλλοντος και κατ΄επέκταση εις βάρος των πολιτών, παραβιάζουν συστηματικά προδιαγραφές, πληρώνουν ψίχουλα πρόστιμα και συνεχίζουν το καταστροφικό τους έργο. Το αποτέλεσμα; Πύρινα μέτωπα, χαμένες ζωές, χαμένες περιουσίες.
Και τώρα, ενώ η δικαιοσύνη ανοίγει πάλι φακέλους, το ερώτημα παραμένει: γιατί δεν είχαν παρθεί μέτρα πριν; Γιατί η κυβέρνησή μας παίζει με το μέλλον μας, εστιάζοντας σε πολιτικές σκοπιμότητες εν όψει εκλογών και όχι στην προστασία του περιβάλλοντος; Η προκαταρκτική εξέταση είναι απαραίτητη, αλλά δεν αρκεί, ειδικά στην Ελλάδα που έχουμε διπιστώσει τα μηδενικά αποτελέσματα των προκαταρκτικών εξετάσεων που γίνονται, όπως γίνινται. Χρειάζεται αποφασιστικότητα και αυστηρότητα, και κυρώσεις που θα συνετίσουν τους παραβάτες. Μέχρι τότε, η υποκρισία και η ολιγωρία συνεχίζουν να καταστρέφουν αυτό που μας έχει απομείνει.
Η δικαιοσύνη πρέπει να γίνει πραγματικά ανεξάρτητη, πριν η Ελλάδα γίνει μια χώρα καμένης γης και χαμένων ευκαιριών. Δεν υπάρχουν περιθώρια άλλης αναμονής. Οι Έλληνες πολίτες αξίζουν μια δικαιοσύνη που θα προστατεύει το κράτος δικαίου, και όχι μια που θα κρύβεται πίσω από τις πολιτικές σκοπιμότητες.
Στις προγραμματικές δηλώσεις της Ελλήνων Συνέλευσις αναφέρονται τα λειτουργικά πλάισια και οι αρχές της ανεξάρτητης δικαιοσύνης, η οποία αποτελεί θεμέλιο της Δημοκρατίας Ειδικότερα, περιγράφονται δύο βασικές μορφές δικαιοσύνης:
Η Διανεμητική Δικαιοσύνη: Στόχος της είναι η δίκαιη κατανομή των αξιωμάτων και των πόρων, προωθώντας την αξιακή ισότητα. Εξασφαλίζει ότι τα πρόσωπα αξιοποιούν τα δικαιώματά τους σύμφωνα με τις δικαιϊκές τους σχέσεις. Βασίζεται στην αρχή της δίκαιης διανομής που αντανακλά την ισότητα και την ισοτιμία στην κοινωνία.
Διορθωτική Δικαιοσύνη: Σκοπός της είναι η διατήρηση της πολιτείας εντός των αξιών και αρχών της. Αν συμβεί αδικοπραξία κατά ενός μέλους της πολιτείας, αυτή θεωρείται ως αδικοπραξία κατά της πολιτείας, και η πολιτεία έχει την ευθύνη να επέμβει. Αν η αδικία βρίσκεται σε εξέλιξη, η πολιτεία οφείλει να την σταματήσει και, γενικά, να την εξαλείψει μέσω διόρθωσης ή τιμωρίας.
Η δικαιοσύνη λειτουργεί σύμφωνα με το σκοπό και τη διάνοια του νομοθέτη, και εκφράζει την αρχή της αναλογικότητας: δηλαδή, η ανταπόδοση και η παρέμβαση πρέπει να είναι ανάλογες με το αδίκημα.
Και οι δύο μορφές δικαιοσύνης – η διανεμητική και η διορθωτική – στηρίζονται στην αρχή της αναλογικότητας ως θεμέλιο για την ολοκληρωμένη και δίκαιη απόδοση του δικαίου. Αυτές οι αρχές δείχνουν πώς η δικαιοσύνη λειτουργεί ως θεμέλιο της κοινωνικής συνοχής και της δικαιικής τάξης, διασφαλίζοντας την ισότητα και την δικαιοσύνη στη διαχείριση των αξιών και των αδικημάτων.
