Πελαγία Πεκλάρη
Ψηφιακή ταυτότητα ή κοινωνική φυλακή; Η απάτη της ευκολίας που κοστίζει την ελευθερία!
Τι πραγματικά συμβαίνει, σχετικά με τις τρέχουσες εξελίξεις στην ευρωπαϊκή και παγκόσμια ψηφιακή πολιτική, και στην εφαρμογή ψηφιακών συστημάτων ταυτότητας, όπως το ευρωπαϊκό ψηφιακό πορτοφόλι;
Ο κίνδυνος μιας ευρείας υποδούλωσης των πολιτών σε ένα ολοκληρωτικό, ελεγχόμενο μοντέλο, το οποίο προωθείται υπό την αιγίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης και σε συνεργασία με υπερεθνικά κέντρα όπως το Παγκόσμιο Οικονομικό Φόρουμ. Το σχέδιο αυτό στοχεύει στη μετατροπή της Ευρώπης σε μια χωματερή ψυχών, απογυμνωμένη από εθνική ταυτότητα, παιδεία και ελευθερίες.
Η εισχώρηση της ψηφιακής τεχνολογίας σε κάθε πτυχή της καθημερινότητας, με την υιοθέτηση του ψηφιακού πορτοφολιού, το οποίο, αν και παρουσιάζεται ως εργαλείο ευκολίας και ασφάλειας, στην ουσία δημιουργεί κοινωνικό και οικονομικό μονόδρομο. Η υποχρεωτικότητά του και η σταδιακή αναγκαστική ενσωμάτωσή του οδηγούν σε κοινωνικό αποκλεισμό όσων επιλέγουν να μην το υιοθετήσουν, ενώ η απειλή απώλειας δικαιωμάτων και ελευθεριών γίνεται αισθητή.
Οι έμμεσες απειλές σε δηλώσεις πολιτικών, όπως του Υπουργού Κλιματικής Κρίσης και Πολιτικής Προστασίας Ευάγγελου Τουρνά, που προειδοποιούν ότι χωρίς την ψηφιακή ταυτότητα οι πολίτες θα αντιμετωπίζουν δυσκολίες στην ελεύθερη μετακίνηση και στις οικονομικές συναλλαγές είναι άμεση παρέμβαση στις ελευθερίες τους και κατάχρηση εξουσίας.
Η προώθηση αυτής της Ατζέντα από διεθνή κέντρα, όπως το Παγκόσμιο Οικονομικό Φόρουμ, μιας κοινωνίας όπου κάθε δραστηριότητα και συναλλαγή καταγράφεται και ελέγχεται, δημιουργώντας υπόνοιες για παρακολούθηση και κοινωνικό έλεγχο, είναι τρανταχτό δείγμα μιας επερχόμενης και παγκόσμιας δικτατορίας που επιχειρείται. Στην Ευρώπη εν προκειμένω, το σχέδιο αυτό προωθείται μέσω της υιοθέτησης του ευρωπαϊκού ψηφιακού πορτοφολιού, όπως προβλέπεται από τον κανονισμό eIDAS 2.0, ο οποίος θα πρέπει να είναι διαθέσιμος σε όλα τα κράτη-μέλη μέχρι το τέλος του 2026
Ελλοχεύει ο κίνδυνος, η ψηφιακή αυτονομία και η προστασία των προσωπικών δεδομένων να απειλούνται σε ένα σύστημα που, ενώ υπόσχεται ελευθερία, στην πραγματικότητα επιφέρει κοινωνικούς και οικονομικούς περιορισμούς.
Η κοινωνία οφείλει να αντισταθεί και να ενεργήσει άμεσα, όπως συνέβη στη Βρετανία με την ακύρωση του σχεδίου εθνικής ψηφιακής ταυτότητας, που τελικά απέτυχε λόγω των κοινωνικών αντιδράσεων και των πολιτικών, όπου η ενιαία κρατική ψηφιακή ταυτότητα, τελείωσε πριν καν εφαρμοστεί.
Η τεχνολογία πρέπει να υπηρετεί τον άνθρωπο και όχι το αντίθετο. Η αλλαγή πολιτικής και η προώθηση ενός ανθρωποκεντρικού μοντέλου διακυβέρνησης που σέβεται τον άνθρωπο είναι επιβεβλημένες, ώστε να διασφαλιστεί ότι, η ελευθερία του πολίτη είναι αδιαπραγμάτευτη και τα προσωπικά του δεδομένα, η ιδιωτικότητά του απολύτως σεβαστά και ασφαλή και κανείς δε τα διαχειρίζεται για κανέναν λόγο παρά μόνον ο ίδιος. Η ψηφιακή μετάβαση θα πρέπει να λειτουργεί προς όφελος της κοινωνίας και όχι εις βάρος της ελευθερίας και της δημοκρατίας. Είναι ανάγκη οι Έλληνες να εγκαθιδρύσουν και πάλι την Ελλήνων Πολιτεία τους.
Μόνο έτσι μπορούμε να εξασφαλίσουμε, την ασφάλεια και την ελευθερία όλων.
