Πολυμήδη Χούτου
Ο Έλον Μασκ, ο ”μεγιστάνας” των εταιρειών και των ιδεολογικών παρεμβάσεων, αποφάσισε να κάνει το επόμενο βήμα. Ένα βήμα που φέρει τον θόρυβο ενός ”σωτήρα”, αλλά και την σκιά ενός ακόμη μηχανισμού εξουσίας.
Μέσω της προσωπικής του πλατφόρμας Χ, ανακοίνωσε την ίδρυση ενός νέου πολιτικού κόμματος, του λεγόμενου Amerika Party, με πρόφαση την ανάγκη να ”σπάσει” το δίπολο Ρεπουμπλικάνων και Δημοκρατικών, που αποκαλεί μονοκομματικό σύστημα.
Το πρόβλημα όμως δεν είναι μόνο το τι λέει, είναι και πώς το λέει, και κυρίως, το που αποσκοπεί.
Ο Μασκ, αφού πρώτα αποθεώθηκε από κύκλους του Τραμπ, τώρα τον αδειάζει, κατηγορώντας τον για αύξηση του δημοσίου χρέους. Κι εκεί που θα περίμενε κανείς έναν υγιή και καθαρό απολογισμό, έρχεται ο ίδιος να προτείνει ένα νέο κόμμα, που θα παίξει το ίδιο παιχνίδι με άλλους όρους.
Με άλλα λόγια, ο Μάσκ δεν πολεμά το καθεστώς, το ανακυκλώνει. Θέλει να εισχωρήσει σ’ αυτό από άλλη ”πόρτα”.
Επικαλούμενος μάλιστα την στρατηγική του Επαμεινώνδα στη μάχη των Λεύκτρων, μιλά για συγκεντρωμένη ισχύ σε συγκεκριμένα σημεία, για να διασπάσει την ”αήττητη” κομματοκρατία των ΗΠΑ.
Ποιον κοροϊδεύει;;
Ο Μασκ δεν φέρνει στρατηγική απελευθέρωση, αλλά μια ακόμα στρατηγική παγίωσης του ελέγχου, με στόχο την επιβολή του δικού του πολιτικού γραναζιού σε μια μηχανή που ήδη σέρνεται. Ένα νέο κόμμα, με τα ίδια εργαλεία, στο ίδιο σύστημα, για την ίδια κατάληξη.
Όπως οι δύο ”αντίπαλες” παρατάξεις που δήθεν καταγγέλλει, έτσι και αυτός παίζει το παιχνίδι του αποπροσανατολισμού. Δημιουργεί ένα νέο σημείο πόλωσης, έναν ακόμα ”παίκτη” στην σκηνή, που τάχα φέρνει ανατροπή ενώ στην πράξη διαιωνίζει τον διχασμό, τον κατακερματισμό της κοινωνίας και την αποσύνθεση της πολιτικής συνείδησης.
Μήπως τελικά ο κύριος Μασκ λειτουργεί ως ένα ακόμη γρανάζι αυτού του ενιαίου uniparty καθεστώτος. Ένα καθεστώς όπου οι πολίτες διαλέγουν μεταξύ ομοίων, νομίζοντας ότι έχουν επιλογή. Όπου η δημοκρατία έχει καταντήσει ανταγωνιστικό πεδίο marketing, χειραγώγησης και συμφερόντων, χωρίς καμία ουσιαστική αναφορά σε αξίες, αλήθεια και συλλογικότητα.
Ας το πούμε καθαρά. Όταν κάποιος ισχυρίζεται πως θα αποκαταστήσει την δημοκρατία με οριακές πλειοψηφίες και διαχείριση κρίσιμων εδρών, δεν γνωρίζει καν τι σημαίνει Δημοκρατία.
Γιατί η Δημοκρατία δεν είναι σκακιέρα στρατηγικών χειρισμών, ούτε τεχνοκρατική εξίσωση ψήφων και ποσοστών.
Η Δημοκρατία χτίζεται πάνω σε έναν ενιαίο αξιακό μηχανισμό, που γεννά νόμους αδιαμφισβήτητους, καθαρές και αληθινές έννοιες και πάνω απ’ όλα, ενώνει τους πολίτες. Δεν τους διχάζει για να τους χειραγωγεί.
Και αν ο Μασκ θέλει να δει πως νικά πραγματικά ο Επαμεινώνδας, ας μελετήσει όχι μόνο την τακτική του, αλλά τον σκοπό του, που είναι η απελευθέρωση των ανθρώπων, όχι την αντικατάσταση μιας εξουσίας με μια άλλη.
Αιώνες τώρα, στο όνομα της Δημοκρατίας στήθηκαν πόλεμοι, εισβολές. Στο όνομά της διχάστηκαν λαοί, καταστράφηκαν πολιτισμοί. Και σήμερα έρχονται να μας πουλήσουν μια νέα εκδοχή σωτηρίας, με πρόσωπο φιλικό, επιχειρηματικό ”καινοτόμο”, τον Έλον Μασκ.
Όμως η Δημοκρατία δεν είναι κομματική ανακαίνιση.
Η Δημοκρατία είναι αληθινή, ισχυρή, ενιαία, αδιαπραγμάτευτη.
Δεν έχει οριακές πλειοψηφίες. Δεν παράγει αμφιλεγόμενους και παράνομους νόμους. Δεν παίζει με τις ζωές των πολιτών. Δημιουργεί νόμους καθαρούς, δίκαιους. αναλλοίωτους μέσα από την Εστία της ένωσης, τον κοινό όρκο και την καινή αποδοχή των αξιών. Είναι έννοια, είναι μονάδα, είναι ολότητα. Είναι ένα. Όπως ο άνθρωπος, όπως κάθε δημιούργημα. Τίποτα από μόνο του δεν δημιουργεί. Δημιουργεί μόνο ενωμένο με άλλα. Αυτός είναι ο Νόμος της Δημιουργίας. Και αυτόν τον νόμο το καθεστώς το γνωρίζει πολύ καλά, γι’ αυτό και τον αντιμάχεται. Γιατί οι ενωμένοι άνθρωποι είναι αήττητοι.
Ο ίδιος ο όρος Δημοκρατία είναι μια σύνθεση Ιερή.
ΔΗΜΟΣ είναι η Εστία, ο Ναός, το σημείο αναφοράς της ένωσης όλων.
ΚΡΑΤΙΑ είναι η δύναμη που αναδύεται από την ενότητα της Εστίας. Από την κοινή θέληση όλων των δημιουργημάτων που υπηρετούν ένα σκοπό, το δίκαιο του κάθε ανθρώπου στο φυσικό του περιβάλλον.
Σε μια πραγματική Δημοκρατική δομημένη πολιτεία , με αξιακό, πολιτειακό και νομοτελειακό μηχανισμό, οι πολίτες θα είναι κυρίαρχοι δημιουργοί, όχι παθητικοί εκλογείς.
Η μόνη αληθινή Δημοκρατία !!!
