Πελαγία Πεκλάρη
Την Κυριακή 19 Απριλίου, στο διήμερο προοδευτικό συνέδριο που πραγματοποιήθηκε στις Βρυξέλλες, το τρέχον θέμα συζήτησης ήταν η αναστολή της Συμφωνίας Σύνδεσης ΕΕ- Ισραήλ, με την Μαδρίτη να κάνει έκκληση στα κράτη μέλη ώστε από κοινού να ασκήσουν πιέσεις στο Ισραήλ για τον τερματισμό του πολέμου.
Η πλήρης αναστολή της συμφωνίας σύνδεσης απαιτεί “ενιαία θέση” μεταξύ των χωρών, δήλωσε η επικεφαλής των εξωτερικών υποθέσεων της ΕΕ Κάγια Κάλλας, αν και αυτό δεν αναφέρεται ρητά στις συνθήκες της ΕΕ.
Ένα βαθιά ανθρωπιστικό, ζωτικής σημασίας ζήτημα που αφορά στις επιθέσεις άμαχου πληθυσμού που γίνεται βορά γεωπολιτικών συμφερόντων, βαλτώνει μέσα στα έδρανα του ευρωπαϊκού κοινοβουλίου ανάμεσα σε δύο εκδοχές ευρωπαϊκών κανονισμών. Η πρώτη εκδοχή είναι της ευρείας συναίνεσης και η δεύτερη, ο σχηματισμός της ειδικής πλειοψηφίας (τουλάχιστον 55% των κρατών μελών που εκπροσωπούν τουλάχιστον το 65% του συνολικού πληθυσμού της ΕΕ) που απαιτείται για την υιοθέτηση εμπορικών περιορισμών.
Ο Ισπανός Πρωθυπουργός Πέδρο Σάντσεθ, κατηγορεί ευθέως το Ισραήλ για τις συνεχιζόμενες βίαιες ενέργειες και παραβιάσεις των ανθρωπίνων δικαιωμάτων και του διεθνούς δικαίου, και συνεπώς τους όρους της συμφωνίας. Πρότεινε την επιβολή κυρώσεων κατά των ισραηλινών εποίκων στη Δυτική Όχθη και την Ανατολική Ιερουσαλήμ, με την Ιρλανδία και Σλοβενία να έχουν συνταχθεί ως προς αυτή τη κατεύθυνση από πριν, για τις βίαιες επιθέσεις στη Γάζα και άλλες περιοχές.. όπου χιλιάδες άμαχοι γυναίκες, παιδιά, δολοφονούνται όχι μόνο από σφαίρες, αλλά από έλλειψη φαρμάκων και τροφίμων.
Χώρες όπως η Γερμανία, η Ιταλία η Ουγγαρία και η Τσεχική Δημοκρατία έχουν αντιταχθεί στην κίνηση, εμποδίζοντας τον σχηματισμό της ειδικής πλειοψηφίας (τουλάχιστον 55% των κρατών μελών που εκπροσωπούν τουλάχιστον το 65% του συνολικού πληθυσμού της ΕΕ) που απαιτείται για την υιοθέτηση εμπορικών περιορισμών, επικαλούμενες την ανάγκη της διασφάλισης και προστασίας των αμάχων και της σταθερότητας.
Η Ευρωπαϊκή Επιτροπή πέρυσι κατήγγειλε το Ισραήλ για σοβαρές παραβιάσεις ανθρωπίνων δικαιωμάτων και διεθνούς δικαίου στη Γάζα, συμπεριλαμβανομένων θανάτων αμάχων, εκτοπισμών, καταστροφής νοσοκομείων και αποκλεισμού ανθρωπιστικής βοήθειας, που είναι εγκλήματα κατά της ανθρωπότητας και πολέμου.
Παρά τις αποδείξεις και τις αποφάσεις του Διεθνούς Δικαστηρίου για την υποχρέωση του Ισραήλ να σταματήσει τις επιθέσεις και να διασφαλίσει την παροχή βασικών υπηρεσιών στους Παλαιστίνιους, η Ευρωπαϊκή Ένωσηκαι τότε και σήμερα δεν έχει λάβει κανένα ουσιαστικό μέτρο.
Η Ένωση, σύμφωνα με τις συνθήκες και το διεθνές δίκαιο, έχει την υποχρέωση να ενεργήσει άμεσα και αποφασιστικά για την προστασία των ανθρωπίνων δικαιωμάτων, προωθώντας την τήρηση του διεθνούς δικαίου και την αποφυγή νομιμοποίησης των παραβάσεων μέσω της συνέχισης των συμφωνιών.
Τελικά ποιός ο ρόλος της υπογραφής της ΕΕ στη Διακήρυξη της Νέας Υόρκης, τον Ιούλιο του 2025, όπου δεσμεύτηκε να “υιοθετήσει περιοριστικά μέτρα κατά των βίαιων εξτρεμιστών εποίκων και των οντοτήτων και ατόμων που υποστηρίζουν τους παράνομους οικισμούς”;
Αν θεωρούνται κυρώσεις αυτές που επέβαλε σε εννέα άτομα και πέντε οντότητες που συνδέονται με βίαιο εξτρεμισμό στη Δυτική Όχθη και την Ανατολική Ιερουσαλήμ, είναι αστείες, σε σχέση με τις γενοκτονίες που συντελούνται. Ή μήπως θεωρούνται κυρώσεις ο αποκλεισμός της ανθρωπιστικής βοήθειας στη Γάζα κατά τη διάρκεια του πολέμου; Αυτό κι αν είναι έγκλημα.
Το γεγονός ότι έως σήμερα η πόλωση και ο διχασμός των ευρωπαϊκών κρατών για το αν θα σταματήσουν οποιαδήποτε σύνδεση με το Ισραήλ είναι τουλάχιστον υποκριτική στάση έναντι των ευρωπαίων πολιτών που συντάσσονται με την πλήρη αναστολή συνεργασίας με το Ισραήλ.
H στάση που κρατάνε, ευρωπαικές χώρες απέναντι σε ένα τόσο κραυγαλέο έγκλημα, δείχνει τη σχέση εξάρτησης των ευρωπαικών κυβερνήσεων με το κράτος του Ισραήλ, το οποίο έχει εισβάλει μεθοδικά εδώ και χρόνια στην ΕΕ με πολλαπλούς τρόπους και τεχνικές αποστατικές, κυρίως εν μέσω τραπεζικών ιδρυμάτων, που ασκούν και τη δημοσιονομική πολιτική των ευρωπαικών χωρών.
Αντιλαμβανόμαστε ποιες μαριονέτες διοικούν τα κράτη μας και απο ποιό κέντρο εξουσίας διορίζονται.
Το ζήτημα είναι ότι, οι πολίτες της ΕΕ δεν μπορούν και δεν πρέπει να ανεχθούν άλλο η ΕΕ να διατηρεί σε ισχύ μια συμφωνία η οποία συμβάλλει στη νομιμοποίηση και στη χρηματοδότηση ενός κράτους που διαπράττει εγκλήματα κατά της ανθρωπότητας και εγκλήματα πολέμου.
Ο μόνος τρόπος να σταματήσουν οι άνθρωποι τις κυβερνήσεις τους, να πράττουν με εντολές τρίτων που έχουν τόσο αίμα αθώων ανθρώπων, παιδιών, στα χέρια τους, θα πρέπει να ενωθούν και να εμφανιστούν όλοι μαζί και να δηλώσουν τα πρέπει τους. Όλα αυτά που πρέπει να εκτελούν οι διοικούντες για το δικαιο και το συμφέρον τους και βεβαίως για το δίκαιο όλων των ανθρώπων.
Και πάλι οι Έλληνες πολίτες πρωτοστατούν, δίνοντας την ιδέα και στα υπόλοιπα ευρωπαϊκά κράτη να πράξουν το ίδιο. Μέσα από την ίδια την ανάγκη να ακουστούν οι φωνές τους, έχοντας και την απαραίτητη νομική ισχύ και να αναδείξουν την αριθμιτική τους δύναμη, δημιουργησαν ένα πολιτικό κίνημα που το ονόμασαν ¨ΑΠΟΧΗ ΧΩΡΙΣ ΑΝΟΧΗ” όπου κατέθεσαν την ιδρυτική του διακήρυξη στον Άρειο Πάγο και πήραν έγκριση.
Στόχος και σκοπός του κινήματος είναι να εγγραφούν όλοι οι απέχοντες πολίτες από τις εκλογικές διαδικασίες, που δεν ανέχονται άλλο να αποφασίζουν οι διοικούντες χωρίς να τους υπολογίζουν. Το ποσοστό των πολιτών αγγίζει το 68% στην Ελλάδα. Να εμφανιστούν τα πραγματικά ποσοστά, ώστε να μην επιτραπεί ξανά νοθεία εκλογών. Είναι μία κίνηση ΜΑΤ των ίδιων των πολιτών.
Όσο γεννούν οι Ανθρωποι ιδέες στο παρόν τους , υπάρχει μέλλον.
