Κροίσος Μπουζαλάκος
Η στέρηση της ελευθερίας και η δημιουργία φόβου στην σύγχρονη ανθρώπινη ιστορία, ίσως είναι ο αυτοσκοπός, όλων αυτών που κουνούν τα νήματα στο πολίτικό οικονομικό ιατρικό κοινωνικό ιστό του πλανήτη που διαβιώνουμε και ποιο συγκεκριμένα, αναφέρομαι στην πανδημία του COVID-19 και τα αποτελέσματα αυτής, τα οποία κατάφεραν να διαμορφώσουν την ζωή μας.
Η πανδημία ξεκίνησε στις 27 Φεβρουάριου του 2020 με τρία επιβεβαιωμένα κρούσματα. Η κυβέρνηση αμέσως ακολούθησε τις διεθνείς οδηγίες και επέβαλε περιοριστικά μέτρα όπως το lockdown, την υποχρεωτική χρήση μάσκας και τον άμεσο εμβολιασμό. Στα μέτρα συμφώνησαν όλα τα κόμματα της Ελληνικής βουλής, χωρίς κάποια χειροπιαστά αποδεδειγμένα επιστημονικά αποτελέσματα και φυσικά χωρίς κάποιον ουσιώδη διάλογο επί του θέματος.
Τα μέτρα που έλαβαν χώρα αν και είχαν ως ουσιαστικό στόχο τον περιορισμό της εξάπλωσης του ιού, δημιούργησαν αρνητικές επιπτώσεις στο βιοτικό, κοινωνικό και οικονομικό επίπεδο των πολιτών της χώρας.
Η οικονομική δραστηριότητα συρρικνώθηκε, καθώς μεγάλος αριθμός επιχειρήσεων οδηγήθηκε σε αναστολή λειτουργίας, ή ακόμα και σε οριστικό κλείσιμο. Η εστίαση, ο τουρισμός το λιανεμπόριο επλήγησαν από το lockdown με τις αυστηρές υγειονομικές απαιτήσεις και τους περιορισμούς στην κυκλοφορία των πολιτών, με αποτέλεσμα χιλιάδες πολίτες να χάσουν την εργασία τους.
Επιπλέον, η υποχρεωτικότητα του εμβολιασμού σε όλους τους εργασιακούς κλάδους, σε συνδυασμό με τον αποκλεισμό των ανεμβολίαστων από δημόσιους χώρους και δραστηριότητες, δημιούργησε κοινωνικές εντάσεις και οδήγησε σε έναν άνευ προηγουμένου διαχωρισμό των πολιτών. Ο κοινωνικός ιστός δοκιμάστηκε με τεράστιο κίνδυνο καθώς οι πολιτικές που χρησιμοποιήθηκαν δημιούργησαν ένα κλίμα δυσπιστίας και σύγκρουσης μέσα στις οικογένειες και τις επαγγελματικές κοινότητες.
Και ως δείγμα όλων αυτών, η κρατική μέριμνα για την ενίσχυση του συστήματος υγείας, αποδείχθηκε ελλιπής σε όλους σχεδόν τους τομείς. Καμία επένδυση εν μεσώ πανδημίας δεν έλαβε χώρα για τη βελτίωση των νοσοκομείων και την πρόσληψη επιπλέον ιατρικού και νοσηλευτικού προσωπικού. Η κυβέρνηση της ΝΔ επικεντρώθηκε στα αυστηρά περιοριστικά μέτρα και εκστρατείες επικοινωνίας, αφήνοντας τα δημόσια νοσοκομεία να λειτουργούν στα όρια τους, με αποτέλεσμα να δημιουργηθούν σοβαρές ελλείψεις σε κλίνες ΜΕΘ και χιλιάδες ασθενείς με άλλα νοσήματα. να μην μπορούν να λάβουν την αναγκαία ιατρική φροντίδα.
Παρότι δόθηκαν σε κάποιες κοινωνικές ομάδες οικονομικά βοηθήματα, αυτά αποδείχθηκαν στο βάθος της κρίσης ανεπαρκή. Η ανισότητα πήρε τεράστιες διαστάσεις με τα χαμηλότερα κοινωνικά στρώματα να επωμίζονται το μεγαλύτερο βάρος των οικονομικών συνεπειών, ενώ οι φαρμακευτικές εταιρείες και οι πολυεθνικές αύξησαν τα κέρδη τους εν μέσω πανδημίας.
Ο Παγκόσμιος Οργανισμός Υγείας απέδειξε σε όλο τον κόσμο, ότι στη διαχείριση της πανδημίας COVID-19 έβαλε ως προτεραιότητα τα πολιτικά και οικονομικά συμφέροντα πάνω από τη δημόσια υγεία. Οι οδηγίες του υπέπεσαν σε φάσεις και αντιφάσεις προκαλώντας σύγχυση και αποδυνάμωση της εμπιστοσύνης του κόσμου. Στήριξε τις φαρμακοβιομηχανίες προωθώντας τα εμβόλια χωρίς διαφάνεια και αγνοώντας τις ανησυχίες για παρενέργειες. Όπως επίσης εμφανίστηκαν συνεργασίες με χρηματοδότες, θέτοντας σοβαρά ερωτήματα για την ανεξαρτησία του. Η πανδημία αποκάλυψε πως ο ΠΟΥ λειτουργεί περισσότερο ως εργαλείο εξυπηρέτησης συμφερόντων παρά ως υπερασπιστής της δημόσιας υγείας.
Οι φαρμακευτικές εταιρείες επωφελήθηκαν από την πανδημία με δισεκατομμύρια ευρώ ενώ την ίδια στιγμή απαλλάχθηκαν από κάθε νομική ευθύνη για τυχόν παρενέργειες των εμβολίων.
Η αποτελεσματικότητα των εμβολίων διετέλεσε σημείο έντονης αντιπαράθεσης, καθώς χιλιάδες αναφορές για σοβαρές παρενέργειες και θανάτους καταγράφηκαν παγκοσμίως. Παρόλα αυτά η συζήτηση γύρω από τις πιθανές επιπλοκές έμεινε περιορισμένη, με όσους δήλωναν διαφορετική άποψη να χαρακτηρίζονται ως συνωμοσιολόγοι ή αντιεπιστημονικοί.
Η πανδημία δεν επηρέασε μόνο την υγεία και την κοινωνία, αλλά και την οικονομία σε πρωτοφανή κλίμακα. Τα μέτρα στήριξης των επιχειρήσεων και των εργαζομένων χρηματοδοτήθηκαν μέσω μαζικού δανεισμού που μετέφερε το οικονομικό βάρος στις επόμενες γενιές.
Η Ευρωπαϊκή Ένωση ενέκρινε το πρόγραμμα SURE μέσω του οποίου χορηγήθηκαν δάνεια για τη διατήρηση των θέσεων εργασίας, ενώ δημιουργήθηκε και το Ταμείο Ανάκαμψης και Ανθεκτικότητας ύψους 750 δισεκατομμυρίων ευρώ. Η Ελλάδα έλαβε οικονομική ενίσχυση εν μέσω αυτών των προγραμμάτων, όπου ο δανεισμός αυτός αυτόματα συνεπάγεται με υπεραυξημένο χρέος, το οποίο θα επιβαρύνει τον οικονομικό προϋπολογισμό της για πολλά χρόνια με άμεσες δημοσιονομικές συνέπειες.
Αυτοί που δημιούργησαν την πανδημία δημιούργησαν και ένα νέο είδος κρατικών ομολόγων τα ομόλογα COVID-19 τα οποία χρησιμοποίησαν για τη χρηματοδότηση των αυξημένων αναγκών αντιμετώπισης της υγειονομικής κρίσης. Άρα το κράτος δανείστηκε χρήματα που φυσικά θα αποπληρωθούν στο μέλλον και με τον νόμιμο τόκο, μεταφέροντας για ακόμη μια φορά το φορτίο του χρέους στους Έλληνες πολίτες οι οποίοι βρέθηκαν και πάλι έρμαια των οικονομικών παιχνιδιών συγκεκριμένων επιχειρηματικών συμφερόντων και πολιτικών αποφάσεων.
Επίσης αυτή τεχνητή πανδημία, έθεσε σοβαρά ζητήματα στη διαχείριση κρίσεων και ισορροπίας μεταξύ δημόσιας υγείας και ατομικών ελευθεριών καθώς και στη διαφάνεια και λήψη αποφάσεων.
Τα κοινωνικά σύνολα των ανθρώπων, είναι πρέπων να διδαχθούν από τους λάθος χειρισμούς των διαφόρων κυβερνήσεων, επάνω σε ζωτικής σημασίας θέματα που διαχειρίζονται για τον βίο και την ζωή τους, παίρνοντας θέση και βάζοντας τα όρια, τις κόκκινες γραμμές, σε κάθε απόφαση ή νόμο που έχει άμεση δυνητική σχέση σε θέματα υγείας, οικονομίας και ούτω κάθε εξής.
Ήρθε η ώρα όλοι οι Έλληνες πολίτες να δούμε κατάματα την αλήθεια και να προστατεύσουμε τη ζωή μας που ως θείο δώρο μας δόθηκε από την δημιουργία, αναγνωρίζοντας πρωτίστως ότι όλα αυτά τα κακώς κείμενα που συμβαίνουν μπορούν να αλλάξουν οριστικά και για πάντα με την ένωση και ενεργοποίησή μας παίρνοντας την κατάσταση στα χέρια μας.
Σήμερα υπάρχει η δυνατότητα στους πολίτες να δράσουν συλλογικά και ουσιαστικά, κάνοντας ριζικές τομές στον τρόπο διακυβέρνησης της χώρας τους, μέσα από τον πολιτικό φορέα της Ελλήνων Συνέλευσις Ε.ΣΥ, μετέχοντας οι ίδιοι οι πολίτες επί κρίσεως και αρχής.
