Κροίσος Μπουζαλάκος
Περπατώντας και παρατηρώντας την Ζωή μέσα από τα στάδια της διαδρομής του βίου μας, στην Πολιτεία που διαβιώνουμε, αντιλαμβανόμαστε και εντέλει διαπιστώνουμε εκ των αποτελεσμάτων, με την αλάνθαστη πάντα αποδεικτική διεργασία, ότι οι Κρατικοί θεσμοί, μηχανισμοί που ορίστηκαν, δημιουργήθηκαν να συγκροτούν και να συνθέτουν τις κοινωνίες των πολιτών, δήμοι κράτη = Πολιτείες, πάσχουν συνειδησιακά. Ουσιαστικά έχασαν την μνήμη τους, ξέχασαν τον ρόλο δημιουργίας τους και πράττουν άναρχα, άνομα, έναντι και απέναντι στον ίδιο τους τον εαυτό, στους ίδιους με αυτούς ανθρώπους, εξυπηρετώντας κάποιο…. Ιδίων όφελος ή κάποια εντολή ως κουμπιά των ανωτέρων τους, ή ακόμη ταΐζοντας τα ψυχικά τους νοσήματα από την εφήμερη θέση που κατέχουν, παράγοντας άπειρο άδικο σε όλα και στα Πάντα. Άπειρο άδικο μέσα στο ίδιο τους το περιβάλλον όπου εσωκλείονται όλα και τα Πάντα.
Για τον λόγο αυτό πολλοί άνθρωποι, πραγματικοί πολίτες, κατανοώντας και βλέποντας όλο αυτό το άδικο να αναπτύσσεται με γοργούς ρυθμούς στους περισσότερους νευραλγικούς τομείς της κοινωνίας, αντιλαμβάνονται ότι δε μπορούν να προλάβουν τις εξελίξεις, εφόσον, με απάνθρωπο τρόπο τους φόρτωσαν δυσβάσταχτα φορτία-υποχρεώσεις, βιώνονταες ένα ατελείωτο τρέξιμο. Οι ίδιοι οι νόμοι και κανόνες που επιβλήθηκαν, έκαναν τον βίο αβίωτο. Οι μηχανισμοί προστασίας του Πολίτη όχι μόνο δεν πήραν θέση αλλά και αυτοί ήταν απέναντι του. Έτσι ο κυρίαρχος πολίτης αδρανοποιήθηκε, απέχοντας από τα κοινά της Πολιτείας του, διότι ένοιωθε ανήμπορος να αλλάξει έστω και κάτι απλό, μικρό, ένοιωθε μόνος, τότε άρχισε να τον διακατέχει ένα είδος αν μπορώ να το θέσω με αυτόν τον όρο «απάθειας» για τα πάντα.
Ανάμεσα σε όλους αυτούς τους πολίτες είμαι και εγώ. Ως άνθρωπο με ενοχλούσε αφάνταστα που κάθε μήνα μέσω των μέσων μαζικής ενημέρωσης ανακοινώνονταν καινούργιοι νόμοι που ακύρωναν παλαιοτέρους η συμπλήρωναν αυτούς. Δεν μπορούσα να καταλάβω πως το νοήμων ον ο Άνθρωπος να χρειάζεται τόσους πολλούς νόμους για να περπατήσει στην Ζωή και βίο του. Νόμοι οι οποίοι αποδεδειγμένα είναι απέναντι στον άνθρωπο, δεν τον βοηθούν να εξελιχθεί, να ανελιχθεί, διότι αυτοί οι νόμοι και κανόνες κατασκευάζονται τεχνηέντως για να του κλέβουν την Ζωή. Έτσι και εγώ σώπαινα και απείχα από τα κοινά.
Με ενοχλούσε και με ενοχλεί αφόρητα να βλέπω την εργασιακή και οικονομική συρρίκνωση στην χώρα μου, με τόσο πλούτο και ενέργεια,. Δεινά που προκάλεσαν οι κυβερνώντες, ως απόλυτα πιόνια των τραπεζών, των φαν και άλλων μηχανισμών. Όλοι απέναντι στους Έλληνες πολίτες. Είναι απλά αδιανόητο να βρίσκεσαι σε θεσμική θέση που σου δόθηκε με (ψήφο εμπιστοσύνης] και να δημιουργείς τα πεδία και επίπεδα για να καταστρέψεις τα πάντα, λες και σου ανήκουν από δωρεά, η ήταν από πάντα δικά σου.
Με ενοχλεί όταν βλέπω την ίδια την δημοσιογραφία να παρεκκλίνει λειτουργικά, ως προς την αλήθεια και το δίκαιο και να παραπλανά, να αποπλανά ανθρώπινες συνειδήσεις. Να δημιουργεί σαθρά θέμελα ενημέρωσης, αποκρύπτοντας την αλήθεια δια το ίδιον όφελος, η δια των εκβιασμών, με σκοπό να χαθεί η αρχή της αιτίας που δημιουργήθηκε το κάθε τι και που δεν είναι αληθινό, κάθε τι για να καταστρέψει και να παράξει άδικο στη κοινωνία, λες και γεννηθήκαμε για να καταστρέφουμε και όχι να δημιουργούμε. Δεν δέχομαι την καταστροφή γι’ αυτό απείχα από τα κοινά.
Δια τους λόγους αυτούς και όχι μόνο, απείχα και απέχω από ότι αισθάνομαι και βλέπω να με σκοτώνει, να μου κλέβει την ενέργεια, να με μεταλλάσσει, να με αλλοιώνει εμένα και το περιβάλλον μου ορατό και αόρατο υλικό και άυλο ως συνειδητότητα, ως ανθρώπινο νοήμων ον, να με μολύνει και να προσβάλει την φυσιολογία μου.
Η δημιουργία είναι παντού ακούει και βλέπει τα Πάντα και όταν δημιουργείται η ΑΝΑΓΚΗ επαναπροσδιορισμού η δημιουργία δημιουργεί τον δίκαιο μηχανισμό ώστε με νόηση να επαναφέρει όλα και τα πάντα στην αρχική δημιουργική και ανελικτική τους θέση.
Είναι μέγιστη τιμή στις μέρες μας, σε αυτές τις δύσκολες μέρες, να εμφανίζεται ο μηχανισμός της ΑΝΑΓΚΗΣ των ίδιων των πολιτών, διότι, στα σπλάχνα του, στην ιδρυτική διακήρυξη του, αναφέρονται όλα τα κακώς κείμενα και ο τρόπος αλλαγής όλων αυτών, με απόλυτη νόηση.
Άρα είναι ο ίδιος ο μηχανισμός των δημιουργών πολιτών και δημιουργήθηκε ώστε να αποτινάξουν κάθε τι εχθρικό και ξένο, με μόνη ευθύνη μια υπογραφή που φέρει την τεράστια δυναμική και δυνατότητα του ίδιου του Πολίτη. Η εμφάνιση του κινήματος ΑΠΟΧΗ ΧΩΡΙΣ ΑΝΟΧΗ στην ουσία του, είναι ο μηχανισμός απελευθέρωσης των Ελλήνων πολιτών διότι είναι το 68% του εκλογικού σώματος.
ΕΜΕΙΣ ΚΡΑΤΑΜΕ ΣΤΑ ΧΕΡΙΑ ΜΑΣ ΤΟ ΠΑΡΩΝ ΜΑΣ ΚΑΙ ΤΟ ΜΕΛΛΟΝ ΤΩΝ ΠΑΙΔΙΩΝ ΜΑΣ.
ΕΓΓΡΑΨΟΥ ΚΑΙ ΕΣΥ ΣΤΟ ΚΙΝΗΜΑ “ΑΠΟΧΗ ΧΩΡΙΣ ΑΝΟΧΗ“
