Πολυμήδη Χούτου
Η είδηση από την Νότια Κορέα ότι χιλιάδες άνθρωποι πληρώνουν για να μπουν σε μια ”φυλακή” και να ξεκουραστούν, δεν είναι απλώς ένα ακόμη πολιτισμικό παράδοξο. Είναι το ζωντανό αποτύπωμα του Μάτριξ που κυβερνά τις ζωές ανθρώπων, μιας παγκόσμιας ψευδαίσθησης ελευθερίας, όπου η πραγματική σκλαβιά έχει καμουφλαριστεί ως λύτρωση.
Σε έναν πλανήτη που βαδίζει υπνωτισμένος σε μία απόλυτη εικονική πραγματικότητα φτάσαμε στο σημείο να θεωρούμε ελευθερία την οικειοθελή φυλάκιση.
Σε μια χώρα όπου η επιτυχία είναι ταυτισμένη με την εξάντληση και η εργασία αντιμετωπίζεται ως ύψιστο καθήκον, η ιδέα του να πληρώνει κάποιος για να κλειστεί σε φυλακή μοιάζει παράλογη.
Η «Prison Inside Me», το κέντρο απομόνωσης και περισυλλογής στο Hongcheon της Νότιας Κορέας, μπορεί να μην έχει κάγκελα και δεσμοφύλακες, αλλά έχει όλα τα στοιχεία μιας φυλακής.
Λιτά κελιά χωρίς παράθυρα, μεταλλικές πόρτες, αυστηρή σιωπή, απογύμνωση από κάθε εξωτερικό ερέθισμα. Οι συμμετέχοντες κάθε ηλικίας, επιλέγουν να περάσουν 24 έως 72 ώρες σε απόλυτη απομόνωση. Απαγορεύονται τα κινητά, βιβλία, τα ρολόγια κ.α. Οι ”κρατούμενοι” φορούν μπλε στολές και κοιμούνται στο πάτωμα.
Και όμως, αυτή η στέρηση πλασάρεται ως απελευθέρωση.
Ο άνθρωπος εξαντλημένος από την καθημερινή του ”ελευθερία”, αναζητά πια την σωτηρία του στην φυλακή.
Για να νιώσει ζωντανός, πρέπει να υποδυθεί τον φυλακισμένο.
Για να νιώσει ελεύθερος, πρέπει να αποσυρθεί από την ίδια του την ζωή.
Οξύμωρη κανονικότητα… ;
Ζούμε στην εποχή των παραλογισμών… ;;
Στο όνομα της τεχνολογικής προόδου, κοινωνικοποιούμαστε μέσα από οθόνες και ψηφιακές μάσκες, ενώ στην πολιτική συνεχίζουμε να εμπιστευόμαστε αυτούς που γνωρίζουμε καλά ότι μας πρόδωσαν.
Και τώρα προστίθεται ακόμα ένα οξύμωρο στην λίστα για να ξεφύγεις από τον σύγχρονο κόσμο, πρέπει να μπεις σε μια μικροφυλακή μέσα στην μεγάλη φυλακή που λέγεται καθημερινότητα.
Δεν θα το λέγαμε απλά μια προσωπική επιλογή αποφόρτισης. Είναι σημάδι παραίτησης. Ο άνθρωπος της εποχής μας εξουθενωμένος από τις κοινωνικο -οικονομικές πιέσεις, δεν αναζητά διέξοδο και ανατροπή, αλλά αναζητά έναν αποστειρωμένο χώρο για να ”ξεχαστεί” από τον ίδιο του τον εαυτό.
Όμως αυτή η απομόνωση δεν οδηγεί στην απελευθέρωση. Οδηγεί στην βαθύτερη υποδούλωση. Ακόμη ένας μηχανισμός διαχείρισης του ανθρώπου μέσα στο παγκόσμιο σύστημα του φόβου και του ελέγχου. Είναι η εσωτερική αποδοχή του εγκλεισμού, μεταμφιεσμένη σε ψυχική ανάπαυση.
Η εικόνα είναι ξεκάθαρη και είναι η μεγάλη φυλακή του πλανήτη. Ο πλανήτης μας είναι ήδη μια φυλακή. Και οι άνθρωποι, χωρίς να το αντιλαμβάνονται, είναι ταυτόχρονα οι φυλακισμένοι και οι φύλακες.
Αναφέρεται στον Ιερό κωδικό του Κόσμου 600 (εξακόσια)
Δεν πρόκειται για αλληγορία. είναι η απόλυτη αλήθεια που έχει θαφτεί κάτω από στρώσεις καλοσχεδιασμένης πλάνης.
Οι δημιουργοί του χάους, έστησαν μια παγκόσμια σκακιέρα ψευδαισθήσεων όπου κάθε τι είναι αντιστροφή. Η αλήθεια γίνεται ψέμα, η σκλαβιά ελευθερία, η γνώση πληροφορία, το δίκαιο άδικο και η αφθονία στέρηση.
‘Έτσι και η ”απελευθερωτική” φυλακή της Νότιας Κορέας, δεν είναι τίποτα άλλο από ένα ακόμη πείραμα αυτού του Μάτριξ. Φυλακές μέσα στην μεγάλη φυλακή, για να νομίζουν οι άνθρωποι ότι δραπετεύουν, ενώ στην πραγματικότητα βυθίζονται ακόμα πιο βαθιά στα δεσμά.
Η μόνη διέξοδος είναι η επανασύνδεση με τον πραγματικό, ανώτερο εαυτό. Τον εαυτό που δεν ζητιανεύει παρηγοριά, αλλά εν-θυμάται. Ο άνθρωπος είναι Δημιουργικό Ον , γεννημένος με 12 Αξίες , εκ των οποίων μέσα σε αυτές είναι και η ίδια η Ελευθερία και να αντιληφθούν την σημασία της. Η Ελευθερία δεν είναι απομόνωση σε ένα κελί έξι τετραγωνικών, αλλά η απεριόριστη τροχιά δημιουργίας στο άπειρο του χώρου. Δεν χρειάζεσαι φυλακή για να ενθυμηθείς ποιος είσαι. Χρειάζεσαι δύναμη.
Οι άνθρωποι πρέπει να σταματήσουν να επιλέγουν δεσμά με ωραίο περιτύλιγμα . Να πάψουν να εξιδανικεύουν την φυλακή επειδή τους προσφέρει μια ψευδαίσθηση ελέγχου. Και πάνω απ’ όλα, να αντιληφθούν ότι η απόδραση δεν βρίσκεται σε καμία «Prison Inside Me», αλλά μόνο στην αναγνώριση της εσωτερικής τους θεϊκής ουσίας .
Η απελευθέρωση δεν αγοράζεται με λίγα Γουόν (Νόμισμα Νότιας Κορέας) και ένα στρώμα στο πάτωμα. Κατακτιέται με παιδεία, γνώση, και δράση.
Ήρθε η ώρα να σπάσει το Μάτριξ. Να πέσει το προσωπείο της ψεύτικης ελευθερίας. Γιατί η πιο ύπουλη φυλακή είναι αυτή που σε πείθει πως είσαι ήδη ελεύθερος.
ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ δεν είναι να επιλέγεις το κελί σου. ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ είναι να αρνείσαι ολόκληρη την φυλακή.
