Πελαγία πεκλάρη
Σύμφωνα με τα νέα στοιχεία της Eurostat όσον αφορά τη μέση αμοιβή των εθνικών δημοσίων υπαλλήλων στην κεντρική δημόσια διοίκηση, η Ελλάδα κατατάσσεται στην 27η θέση.
Στον πάτο της ΕΕ η Ελλάδα ακόμη μία φορά, παρά το γεγονός ότι καταγράφεται τα τελευταία χρόνια ως το Κράτος Μέλος με τον μεγαλύτερο κρατικό Προϋπολογισμό της Ευρώπης με τον τελευταίο να αναφέρει 1, 3 τρις ευρώ.
Δε μας βγαίνουν τα κουκιά, όπως συνηθίζεται να λέμε στην καθομιλουμένη.
Δηλαδή οι Αριθμοί τα Μαθηματικά.
Εντούτοις, η στατιστική αποτύπωση καταδεικνύει ένα γεγονός, οι μισθοί των δημοσίων υπάλληλων δεν είναι ικανοί να εξυπηρετήσουν ούτε τις βασικές τους ανάγκες, όπως ενοίκια και διατροφή, χωρίς να προστεθούν και λοιπά έξοδα, φροντιστήρια, ένδυση ιατροφαρμακευτική περίθαλψη και οποιεσδήποτε άλλες ανάγκες προκύπτουν.
Ανάγκες που όμως σήμερα, είναι κοινές για όλους τους εργαζόμενους στην χώρα ανεξαιρέτως αν είναι του δημόσιου ή του ιδιωτικού τομέα και εδώ ακριβώς είναι το σημείο που πρέπει να εστιάσουμε, καθώς έχει εδραιωθεί τα τελευταία χρόνια στη συνείδηση των Ελλήνων πολιτών, η ευνοϊκή θέση και μεταχείριση των υπαλλήλων του δημοσίου τομέα, έναντι των ιδιωτικών υπαλλήλων. Είναι όμως έτσι;
Βεβαίως αυτό το αίσθημα της ανισότητας μεταξύ των πολιτών, κατασκευάζεται και συντηρείται διαχρονικά από όλες τις τοξικές για τους Έλληνες πολίτες διοικήσεις της χώρας, οι οποίες το μόνο που κάνουν είναι να πολώνουν την κοινωνία.
Πάνω από μισό αιώνα διαβίωσης σε αυτή την έρημη πατρίδα, εν τάχει θα αναφέρω, ότι στις δεκαετίες του 80 – 90, και θα συμφωνήσουν μαζί μου οι παλαιότεροι, ακουγόταν συχνά η φράση «σιγά μη γίνω δημόσιος υπάλληλος » Ήταν η εποχή που άνθιζε το επιχειρείν και ο ιδιωτικός τομέας στην Ελλάδα. Μάλιστα ο ιδιωτικός υπάλληλος αναλόγως τις υπηρεσίες, δεξιότητες, αύξηση της παραγωγικότητάς του, μπορούσε αντιστοίχως να αυξήσει τον μισθό του πέραν της εθνικής σύμβασης του βασικού μισθολογίου που ίσχυε.
Κανείς δεν πρόσεχε τότε ότι ο πληθωρισμός κυμαινόταν σε δυσθεώρητα ύψη, της τάξεως του 10-11-12%. Οι κυβερνώντες δολίως παραπλανούσαν τους πολίτες με μία επίπλαστη οικονομική ευμάρεια.
Θα κάνουμε μία παρένθεση σε αυτό το σημείο δίνοντας ένα δείγμα, ώστε να κατανοήσουμε με απλά λόγια τι είναι ο πληθωρισμός και τη σχέση του με την αγοραστική δύναμη των πολιτών,. Όταν ακούμε τον κεντρικό τραπεζίτη να μας λέει ότι φέτος τον Φεβρουάριο π.χ. έχουμε 3% πληθωρισμό αυτό σημαίνει ότι, για 100 ευρώ αγοράς αγαθών που παίρναμε τον Φεβρουάριο του προηγούμενου έτους, φέτος θα τα αγοράσουμε 103 ευρώ. Αν ο πληθωρισμός είναι 5% τα 100 του πέρυσι γίνονται 105 φέτος, 10%; Τα 100 γίνονται 110 κ.ο.κ.
Ας αναρωτηθούμε, γιατί κάθε χρόνο αυξάνονται τα προϊόντα; Υπάρχει λόγος να γίνεται; Όχι. Μήπως η γη μας ζητά περισσότερα χρήματα για να παράξει τα υλικά που μας θρέφουν, μήπως μας ζητά να πληρώσουμε ακριβότερα το νερό που ποτίζουμε όταν υπάρχει σε αφθονία από τη δημιουργία μας, μήπως είναι ακριβότερη η ενέργεια όταν η τιμή του βαρελιού του πετρελαίου ουσιαστικά είναι σταθερή με μικρές διακυμάνσεις; Ποιος επωφελείται τελικά από την αύξηση των τιμών: Αυτός που εκδίδει το χρήμα -Κεντρική Τράπεζα όπου όπως προείπαμε ορίζει και τον πληθωρισμό.
Περάσαμε κατόπιν στην εποχή όπου οι δημόσιοι υπάλληλοι άρχισαν να έχουν άλλη μεταχείριση από τις διοικήσεις μας, λαμβάνοντας πολλά εξτρά προνόμια, με την αναξιοκρατία και την μονιμότητα στο δημόσιο να είναι σημαντικοί παράγοντες για την καταπτωτική πορεία των δημόσιων υπηρεσιών και βεβαίως την πόλωση αναμεσά στους εργαζόμενους πολίτες. Το ιδιωτικό επιχειρείν άρχισε να κλονίζεται, καθώς η δημοσιονομική και φορολογική πολιτική έδειχνε τα δόντια της, παρουσιάζοντας ξαφνικά τον πληθωρισμό ως το αίτιο για αναγκαίες ρυθμιστικές αλλαγές και διατάξεις με αντίκτυπο και στις μικρομεσαίες επιχειρήσεις και στους ιδιωτικούς υπαλλήλους αλλά και στη βιομηχανία.
Φτάνοντας στη τελευταία δεκαπενταετία, τη λεγόμενη εποχή των μνημονίων, δηλαδή τη μαύρη εποχή που διανύουμε, εκατοντάδες χιλιάδες εργαζόμενοι και του δημοσίου και του ιδιωτικού τομέα είναι στα όρια της φτώχειας, Απόρροια της παράνομης και καταχρηστικής εκ των κομμάτων της Βουλής, παράδοσης των Εθνικών Κυριαρχικών Δικαιωμάτων του Έθνους των Ελλήνων αμετάκλητα και άνευ όρων στους δανειστές για 99 έτη,.
Μάλιστα κάποιοι συμπολίτες μας βρίσκονται ακόμη και στον δρόμο, γιατί οι φοροληστρικές επιδρομές του Κράτους, ανάγκασαν τους πολίτες σε στάση πληρωμών λόγω ανέχειας. Σε συνδυασμό με την συνταγματική εκτροπή, εκ του δικαιώματος που παραχωρήθηκε με νόμο, του πλειστηριασμού 1ης κατοικίας, δόθηκε άπλετος χώρος στα αρπακτικά Τραπεζικά ιδρύματα, τα παράνομα χωρίς ΑΦΜ Funds, να κατασπαράζουν ακίνητα, επιχειρήσεις, ψυχές, πλουτίζοντας από το αίμα και τον ιδρώτα των Ελλήνων πολιτών, με την συμβολή της ίδιας της Δικαιοσύνης.
Και όλα αυτά τα δεινά που περνούν μόνον οι Έλληνες πολίτες στη χώρα τους, διότι για άλλες κοινωνικές ομάδες δεν ισχύουν οι ίδιοι νόμοι ή δεν εφαρμόζονται, όπως για πολιτικούς, για παρατρεχάμενους, για επήλυδες, για λαθραίους εισβολείς που ζουν πλουσιοπάροχα αυτοί και τα παιδιά τους χωρίς καν να εργάζονται πολλοί από αυτούς, ας μην επεκταθούμε τα γνωρίζουμε πλέον οι πολίτες, άλλωστε δε μας το κρύβουν, καθώς προκλητικά κλέβουν τον πλούτο και την αφθονία των Ελλήνων και την μοιράζουν σε ξένους.
Έτσι φτωχοποιούν τους Έλληνες προκαλώντας τη διχόνοια και τον φθόνο ανάμεσα τους, για να μη μπορέσουν ποτέ να ενωθούν, διότι όταν συμβεί αυτή η ένωση, όλοι, μα όλοι αυτοί οι επήλυδες που τόσα χρόνια διοικούν θα τελειώσουν οριστικά και αμετάκλητα. Θα σταματήσουν να διαχειρίζονται τον πλούτο και την Ισχύ που έχει η Ελλάδα στο παγκόσμιο γίγνεσθαι.
Και αυτό ακριβώς πρέπει να συμβεί, είναι ανάγκη για όλες τις Ελληνίδες όλους τους Έλληνες για όλα τα Ελληνόπουλα, να αναγεννήσουν την Ελλάδα από τις στάχτες της και να ξαναμπεί σε παραγωγικούς και αναπτυξιακούς ρυθμούς, διότι είναι ευλογημένος τόπος. Είναι ευλογημένη γη που παράγει τα πάντα, άφθονα. Η Ελλάδα έχει δικά της ποιοτικά προϊόντα. Να μπει ξανά σε τροχιά ο πρωτόγεννής τομέας και όχι μόνο, όλες οι παραγωγικές δυνάμεις με τις τεράστιες πλουτοπαραγωγικές πηγές που διαθέτει η χώρα και που την κάνουν μια πραγματικά παγκόσμια δύναμη και αυτός είναι ο λόγος που όλα τα όρνεα έχουν πέσει πάνω της.
Για να συμβεί αυτή η τεράστια μεταρρύθμιση, και να σταματήσει να είναι το προτεκτοράτο ξένων κέντρων εξουσίας, θα πρέπει να απαξιωθούν στο σύνολό τους όλοι οι κομματικοί μηχανισμοί υποχείρια των ξένων δυνάμεων γιατί πάντα αυτό ήταν και είναι. Από την ίδρυσή τους εδώ και δύο ο αιώνες δρουν ενάντια στους Έλληνες πολίτες εξυπηρετώντας αποκλειστικά τα συμφέροντα των αφεντικών τους που κάνουν χορό δισεκατομμυρίων μέσα στην Ελλάδα.
Να πάρουν οι Έλληνες το κράτος στα χέρια τους και να αφαιρέσουν οριστικά και αμετάκλητα με ένα ΦΕΚ το δικαίωμα που δόθηκε με επίσης ένα ΦΕΚ στο ιδιωτικό τραπεζικό ίδρυμα της Εθνικής Τράπεζας Ελλάδος της οικογένειας Ρόσκιλντ με το υποκατάστημά της την Κεντρική Τράπεζα Ελλάδος να κόβει το χρήμα και να κάνει δημοσιονομική πολιτική. Το τραπεζικό κατεστημένο είναι υπεύθυνο για την στέρηση της αφθονίας των Ελλήνων πολιτών.
Να θέσουν οι Έλληνες πολίτες οριστικό τέλος στο άδικο που βιώνουν εδώ και πάρα πολλά χρόνια. Να ομονοήσουν να αδελφωθούν. Να θυμηθούν τον Οίκο του Γένους τους και ως οικογένεια που είναι, να δημιουργήσουν ως ελεύθεροι άνθρωποι την Πολιτεία τους. Μία Πολιτεία Ελλήνων που σέβεται τον άνθρωπο, που φροντίζει να μοιράζονται όλοι οι πολίτες την αφθονία που παράγει άφθονα η ελληνική γη. Την αφθονία που παράγει η ελληνική διανόηση από καινοτομίες και εφευρέσεις για το συλλογικό δίκαιο. Να παρέχονται άφθονα σε όλους τους πολίτες ίσες ευκαιρίες, ανεξαρτήτως κοινωνικής ομάδας η οποία δεν θα ορίζεται από χρήμα ή πολιτική ή θρησκευτική επιρροή, αλλά από δεξιότητες ή ειδικότητες κ.α. Να παρέχει σε όλους τους πολίτες τα άφθονα πνευματικά αγαθά της ελληνικής γραμματείας μέσα από μια ολοκληρωμένη ελληνική παιδεία, που θα παράγει τους πολίτες της διανόησης ανελίσσοντας όλη τη κοινωνία.
Η Ελλήνων Πολιτεία έχει καθήκον να αγρυπνεί, να διαφυλάττει και να διατηρεί διαρκώς την ένωση του σώματος της πολιτείας που είναι οι ίδιοι οι πολίτες παρέχοντας τους ίσα την ΑΦΘΟΝΊΑ της ίδιας της Δημιουργίας, που δίνει τα πάντα άφθονα σε όλα τα δημιουργήματά της ανθρώπους. Είναι βασική προϋπόθεση η αφθονία για την αποφυγή του φθόνου, όπου με τον φθόνο μολύνεται το σώμα της πολιτείας και σπάει την δημιουργό δύναμη που είναι η ένωση των πολιτών.
